و از اين جا است كه در جاهائى كه ارتباط فاعل و فعل و غايت درست است نمىشود دعوى اتفاق نمود مثلا درست نيست بگوئيم همه پله هاى نردبان را بالا رفتم اتفاقا به بام رسيدم هر چه آب در حوض بود بيرون كشيدم اتفاقا حوض خالى شد سنگى از ديوار جدا شده و پائين آمد و اتفاقا به زمين رسيد .